Beylikduzunde son gun.
Hala inanamiyorum zamanin nasil bu kadar cabuk gectigine.
Daha dun sanki Burcuyla birlikte buraya geldik heyecanliydik.
Ve diyorduk ki,bir bakmisiz mezun olup tasiniyorsun buradan.
Kendi evim olmamasina ragmen bu kadar huzunleniyorum Burcuyu hic ama hic dusunemiyorum bile.Gecen gun konusuyorduk duvarlarin dili olsa da konussa bu ev neler gordu diye.Degisik bir his bu.Sayisiz kez kendi evimden tasinmis olmama ragmen kendime ait olmayan bir eve bir daha giremeyeck olmam beni ilk kez bu kadar etkiliyor.Belki de artik bir donemin kapandigini hissettirdiginden bana.Daha cok buyumus olugumu hissettigimden.Universiteye baslarken ohoo 4 yil gececekte mezun olacagiz diyorduk.4 yil geldi ve gecti bir cirpida.Zaten yeterince depresif egilimli bir donem yasayan biri olarak bunlari cok cok dusunuyorum simdi.Bir 4 yil daha gececek ohoo daha cok var diyorum ama gececek hem de hic anlamadan.Kimbilir nerede olacagim o zaman...